حوادث، وقایع، هجرت

حضرت زینب بر بالین علی اکبر

یکی از صحنه هایی که بر امام حسین(ع) بسیار سخت گذشت، شهادت فرزندش علی اکبر بود. هنگامی که علی اکبر به میدان
خداوندا! علیه این قوم گواه باش! همانا جوانی به » : میرفت، امام حسین(ع)، انگشت سبابهاش را به سوی آسمان نشانه رفت و گفت
مبارزه آنان رفت که در گفتار، اخلاق و خلقت [اندام] شبیهترین مردم به پیامبر تو است. هرگاه ما مشتاق دیدار پیامبرت
تحمل این «… میگردیدیم، به چهره او نگاه میکردیم. خداوندا! برکات زمین را از آنان بازدار، آنها را به شدت پراکنده کن و
صحنه به قدری بر امام (ع) سخت و دشوار آمد که او را که مظهر رأفت و رحمت خداوند است به نفرین علیه آنان واداشت. زینب
کبری(س) در این موقعیت دشوار برادرش را تنها نگذاشت. هنگامی که امام حسین(ع) بر بالین بدن غرق در خون فرزندش بود،
بسان طلوع خورشید، زنی از خیمه ها خارج شد و شتابان با آه و ناله و فغان به سوی امام حسین(ع) رفت. او »: حمید بن مسلم گوید
هنگامی که درباره آن زن پرسیدم، به من گفته شد او زینب دختر علی(ع) «! ای عزیزم! ای میوه دلم!، ای نور دیدهام » : میگفت
. [۱۶] «. است. زینب آمد و خود را بر بدن فرزند برادر انداخت. امام حسین(ع) دست خواهر را گرفت و به خیمه ها بازگرداند
برگرفته از کتاب عاشورا نقش بی همتای زینب سلام الله علیها نوشته: محمدحسین مهوری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *