پدر و مادر (شجره نامه), حوادث، وقایع، هجرت

دلداری امام بر زینب سلام الله علیها

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحیمْ حضرت زینب (س ) از برادر دل نمی کند ، به دست و پای برادر افتاد و بوسید ، سایر بانوان حرم ، آن
حضرت را محاصره کرده و دست و پای او را می بوسیدند و گریه می کردند ، امام آنها را آرام کرد و به خیمه برگردانید ، سپس
خواهرش را به تنهایی طلبید و او را دلداری داد . ((و امر یده علی صدرها وسکنها من الجزع ))؛ سرانجام ، امام حسین (ع ) دستش
را بر سینه خواهرش زینب کشید ، زینب آرام گرفت و دیگر بی قراری نکرد . امام به او فرمود : افرادی که صبر می کنند ، پاداش
بسیار در پیشگاه خدا دارند ، صبر کن تا به پاداشهای الهی برسی . . . آن گاه زینب (س ) خشنود شد و اظهار سرور کرد و عرض
کرد : ((یا ابن امی طب نفسا و قرعینا فانک تجدنی کما تحب و ترضی ))؛ ای پسر مادرم . خاطرت شاد و چشمت روشن باد ، چرا
که مرا آن گونه که دوست داری و خشنود هستی ، خواهی یافت . زبان حال زینب (س ) در این وقت این بود : صبرت علی شی ء
امر من اصبر ساءصبر حتی یعجز الصبر عن صبری یعنی : بر چیزی که تلخ تر از تلخی گیاه صبر است ، صبر می کنم ، و به زودی
صفحه ۳۹ از ۸۸
چنان صبر می کنم ، که نیروی صبر از قدرت صبر من ، درمانده گردد . آری ، به گونه ای صبر کنم ، که صبر از من خسته شود .
هان برو زینب که درد است بی دوا دردمند حق طبیب دردها است تند رو زینب که خواهی شد اسیر زین اسیری هست جانت ناگزیر
( رو یتیمان مرا غمخوار باش در غریبی بی کس اند ، تو یار باش گر خورد سیلی سکینه دم مزن عالمی زین دم زدن بر هم مزن ( ۸۷
برگرفته از کتاب ۲۰۰ داستان از فضایل ، مصایب و کرامات حضرت زینب نوشته :عباس عزیزی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *