آرشیو دیدگاه شعرا

اگر که درد تو در ناله ام اثر داردو گر که از دل من روح تو خبر دارد مزن به سینه ی من دست رد، نباید دیدبرادری به دلش این […]

ادامه ...

بس کن حسین سربه سر نیزه ها مکن بس کن حسین مادرمان را صدا مکن بس کن حسین هستی من سایه ی سرم بس کن حسین جان من و جان […]

ادامه ...

ارباَ اربا بدنت،قلب مرا از جا کندزخمِ صد پاره تنت، قلب مرا از جا کند با شتاب آمدم از تل سوی مقتل ،ای وایخنجری در دهنت، قلب مرا از جا […]

ادامه ...

نیزه را در بدنت می زد و هی می چرخاندروی گلبرگ دلت تیزی نی می خواباند نعل اسب آمد و با سینه ی تو راز بگفتروضه ی سینه و پهلوی […]

ادامه ...

کاروان می رفت اما کودکی جا مانده بود او در آغوش عطش در قلب صحرا مانده بود گر نمی دانست آیین اسارت را ولی ناز پرورد اسیران بود، اما مانده […]

ادامه ...

دنیایی از بی حرمتی دور و برم ریختدر شهر کوفه عاقبت بال و پرم ریخت در کوچه های سنگی نامرد کوفهاز روی نیزه، جان من، خاکسترم ریخت از آن نگاه […]

ادامه ...

یک سال و نیم مانده غمت در گلوی منهر روز و شب تویی همه جا رو به روی من در زیر آفتابم و تشنه شبیه تودنیا کشیده خنجر غم بر […]

ادامه ...

روشن گرست ناله ی پشت شرارهاچون آفتاب، در همه ی روزگارها روشن ترست از همه ی روزها شبششب دیدنی ست جلوه ی شب زنده دارها خاک رهش بلند که شد […]

ادامه ...

خدا به هیبت یک زن فرود می آیدو نسل سینه زنان به وجود می آید و زن اگر که تویی ما کداممان مردیم؟اگر تو اوج زنی زن شناس می گردیم […]

ادامه ...

سرشار از ترانه ی یک رود جاری امامروز در نهایت امّیدواری ام احساس میکنم که به دریا بدل شدماحساس میکنم که بر این خاک جاری ام یک لحظه شادمانم و […]

ادامه ...